ตะวันน้อย 1 ขวบเจ็ดเดือนแล้ว เดือนนี้ลูกชายแม่พูดมากขึ้นจากเดือนที่แล้วอีก พูดสองพยางค์ได้ แม่จ๋า ลักกี้ พิตตี้(ชื่อหมา) น้าแบ๊ง  มีอยู่วัน ตะวันถามว่า "พ่อไปไหน" แม่ละอึ้งไปเลย อึ้งเสร็จกรี๊ดซ๊า ลูกคงตกใจ ไม่ถามอีกเลย 555

           เรื่องพัฒนาการถดถอย ก็เป็นเรื่องขับถ่าย ตั้งแต่วันที่ 1 ที่ผ่านมา ตะวันต้องอยู่บ้านกับย่าและปู่  ป้าเลี้ยงตะวันลาออกไปแล้ว ไปทำงานโรงงานได้ตังเยอะกว่าที่แม่ให้ เฮ้อ!  ย่าตะวันเลยเลิกขายของมาเลี้ยงตะวัน  ตอนป้าอยู่ ตะวันบอกฉี่ได้ ไม่เคยพลาด วันๆ เปลี่ยนกางเกงแค่ตอนอาบน้ำ  แค่สองสามรอบเอง แต่อาทิตย์นี้ ตะวันฉี่ใส่กางเกงตลอด ฉี่บ่อย+เยอะด้วย แถมด้วยตอนนอนกลางวันตะวันก็ไม่ยอมลุกมาฉี่ ฉี่ใส่ที่นอนแล้วนอนต่อเฉยเลย ที่นอนนะเหม็นไปหมด

     แม่สงสารลูกมาก ตอนเช้าถ้าได้ยินเสียงหมาเห่า ตะวันจะสะดุ้งตื่นขึ้นมา แล้วเรียก ป้า ป้า ป้า แม่ล่ะน้ำตาจะไหลทุกครั้ง ตะวันคงคิดถึงป้า เพราะป้าเลี้ยงตะวันมาตั้งแต่ตะวันเดือนครึ่ง จนขวบครึ่ง นานพอดู วันๆ ก็อยู่กันสองคนป้ากับตะวัน ปู่ก็อยู่ของเค้าต่างหาก ไม่ค่อยมายุ่งหรอก

     แม่ไม่อยากให้ย่าเลี้ยงตะวันหรอก เพราะแม่กับย่าก็มีปัญหากันอยู่ แต่ตอนนี้ย่าอยากได้ อยากทำอะไร แม่ก็ต้องยอมทุกอย่าง เพราะกลัวเค้าไม่เลี้ยงตะวันให้ หรือแอบทำอะไรตะวันตอนแม่ไปทำงาน แม่สั่งอะไรย่าไม่เคยได้ เลี้ยงตะวันแบบคนแก่เลี้ยง ตามใจ ป้อนข้าวให้ทุกมื้อ ไม่ยอมให้กินเอง กลัวเลอะ แม่เคยแอบกลับบ้านไปเจอ ตะวันกินข้าวกับซอสภูเขาทอง แม่เลยวีนไปซะทั้งย่าทั้งป๊าตะวัน  ตอนนี้ไม่เห็นแล้วนะ เหนื่อยใจสุดๆ

      ป๊าตะวันก็ทำงานๆๆ กลับบ้านดึกๆ ตลอด บ่อยครั้งที่ตะวันลุกฉี่กลางดึกแล้วเห็นป๊า ตะวันจะมุดเข้าไปนอนใกล้ๆ ป๊า เหมือนเด็กขาดความอบอุ่นเลยนะลูก

     เฮ้อ เขียนไปเขียนมา แม่จะร้องไห้ พอก่อนแล้วกัน